Το πολιτιστικό
κέντρο ΦΙΛΙΑ οργανώνει για δέκατη συνεχή χρονιά
τις Ημέρες Ελληνικού Κινηματογράφου στο
Βερολίνο. Ευκαιρία λοιπόν να γυρίσουμε πίσω στις
αρχές και να θυμηθούμε την πορεία αυτής της
εκδήλωσης. Οι Ημέρες Ελληνικού Κινηματογράφου
στο Βερολίνο ξεκίνησαν το 1993. Οι προβολές
οργανώθηκαν τα τρία πρώτα χρόνια από μέλη του
ελληνογερμανικού κέντρου νέων ΦΙΛΙΑ. Το 1996
δημιουργήθηκε το γραφείο οργάνωσης του φεστιβάλ
που επανδρώθηκε με ειδικούς στον κινηματογράφο
και τη οργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων που
έχουν έκτοτε την ευθύνη της διοργάνωσης. Τα πρώτα
χρόνια το φεστιβάλ οργανώνονταν σε συνοικιακό
κινηματογράφο του Βερολίνου. Το 1998 μεταφέρθηκε
στο Haus der Kulturen der Welt και εδώ και τρία χρόνια
στεγάζεται στον κινηματογράφο του Συλλόγου των
Φίλων της Γερμανικής Ταινοθήκης ARSENAL.
Το φεστιβάλ αυτό από τα πρώτα χρόνια
της ύπαρξής του είχε σαν σκοπό να παρουσιάσει στο
βερολινέζικο κοινό (άσχετα με τη γλώσσα και την
εθνικότητά του) τον ελληνικό κινηματογράφο σε
όλες του τις πτυχές. Στα πλαίσιά του
παρουσιάζονται νέοι σκηνοθέτες με μικρού και
μεγάλου μήκους ταινίες, σκηνοθέτες που
βραβεύτηκαν σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ όπως
επίσης και σκηνοθέτες που ανήκουν στους
θεμελιωτές του ελληνικού κινηματογράφου, τα έργα
τους θεωρούνται πλέον κλασικά. Από την πέμπτη
έκδοση του φεστιβάλ το 1996 οι „Ημέρες“ απέκτησαν
ένα θεματικό άξονα: 1996: Αρχαίοι Μύθοι στον
ελληνικό και διεθνή κινηματογράφο, 1997: Ελληνίδες
σκηνοθέτριες, 1998: Άνθρωποι στο μεταίχμιο, 1999:
Τέλος του αιώνα μαζί με ένα αφιέρωμα στους
έλληνες σκηνοθέτες στη Γερμανία και Αυστρία, 2000:
Επιθυμίες-Πάθη, 2001: Έλληνες σκηνοθέτες της
Διασποράς.
Από το 1997 εμπλουτίστηκε το πρόγραμμα
με ταινίες μικρού μήκους. Το 1998 άρχισε η επίσημη
συνεργασία με το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους
της Δράμας. Έτσι έγινε το Βερολίνο ένας ακόμη
σταθμός του προγράμματος‚Το φεστιβάλ της Δράμας
ταξιδεύει‘. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια έτσι
και φέτος έχουμε τη χαρά να σας παρουσιάσουμε
αξιόλογες ταινίες. Στο φετινό πρόγραμμα ανήκει η
βραβευμένη με το πρώτο κρατικό βραβείο ποιότητας
ταινία του Λάκη Παπαστάθη Το μόνον της ζωής του
ταξίδιον, κινηματογραφική μεταφορά του
ομώνυμου διηγήματος του Γεωργίου Βιζυηνού. Η Εφήμερη
πόλη του Γιώργου Ζαφείρη είναι μια ποιητική
ταινία για τη μνήμη, την αναζήτηση της καταγωγής
και τις μεταβολές που επιφέρει η άφιξη των „ξένων“
σε μια φανταστική πόλη. Στη Πίσω πόρτα
περιγράφει ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος με σχεδόν
ντοκιμαντερίστικη ακρίβεια την ιστορία μιας
αθηναϊκής οικογένειας τη δεκαετία του 60, όταν οι
εργολάβοι-κερδοσκόποι και οι διασυνδέσεις τους
με μερίδα του πολιτικού στερεώματος αλλάζουν
ριζικά το πρόσωπο της πρωτεύουσας. Ο αιώνιος
φοιτητής του Βαγγέλη Σεϊτανίδη είναι μια
ιστορία αγάπης στο χώρο των καζίνων της επαρχίας.
Η ταινία My Sweet Home του Φίλιππου Τσίτου,
σκηνοθέτη που ζει στο Βερολίνο, προβλήθηκε κατά
τη διάρκεια της Μπερλινάλε του 2000. Θέμα της είναι
η αναζήτηση αυτού που λέγεται „το σπίτι μου“ κι
αποτελεί το συνδετικό κρίκο μεταξύ των
επισκεπτών ενός βερολινέζικου μπαρ και
κατάγονται από διαφορετικές χώρες. Η ταινία του
Γιάννη Φάγκρα Πες στη Μορφίνη, την ψάχνω ακόμη,
μία ανεξάρτητη παραγωγή, ξεχωρίζει για τον
μινιμαλισμό και την ασυνήθιστη φόρμα. Το
πρόγραμμα ολοκληρώνεται με ένα ντοκιμαντέρ και
ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ. Πρόκειται για
τα Ημερολόγια καταστρώματος του Στέλιου
Χαραλαμπόπουλου που βυθίζεται στον πλούτο της
σκέψης και της ποίησης του Γιώργου Σεφέρη και για
το Σπίτι του Κάϊν του Χρήστου Καρακέπελη, ένα
ευαίσθητο ντοκουμέντο γύρω από επτά
καταδικασμένους φονιάδες και φόνισσες και τον
δεσμοφύλακά τους στη φυλακή του Κορυδαλλού
στην Αθήνα.
Συνεχίζοντας τη συνεργασία μας με το
Φε-στιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας θα
παρουσιάσουμε έντεκα ταινίες από τη φετινή 25η
έκδοση. Το Προς τη νίκη του Θανάση Νάσκαρη
πήρε το πρώτο βραβείο μυθοπλασίας. Ο μικρός
Ινδιάνος του Σταύρου Στάγκου πήρε το δεύτερο
βραβείο μυθοπλασίας, η Φλέρυ-η τρελή του
φεγγαριού του Αντώνη Μποσκοϊτη, πήρε το
βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ. Τα Γενέθλια της
Λουσίλ της Αδαμαντίας Αρβανίτη βραβεύτηκε σαν
η καλύτερη σπουδαστική ταινία. Το Largo του Τέο
Παπαδοπουλάκη πήρε το ειδικό βραβείο για την
κατηγορία „Έλληνες του Κόσμου“, η Ηρώ Σιαφλιάκη
πήρε για το Contra-Tempo το ειδικό βραβείο
γυναικείας σκηνοθετικής παρουσίας, ο Γιάννης
Γιαπάνης το ειδικό βραβείο καλύτερου
πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη για τη Μαυροσκουφίτσα
και ο Έκτορας Λυγίζος πήρε το ειδικό βραβείο
ταινίας κοινωνικού προβληματισμού για την
ταινία του Εσωτερικό σπιτιού με γυναίκα που
καθαρίζει μήλα. Ανάμεσα στις ταινίες που θα
προβληθούν είναι και οι καινούργιες δουλειές δύο
γνωστών στο βερολινέζικο κοινό σκηνοθετών:
Μετά τις έντεκα του Παναγιώτη Φαφούτη και η
Βροχή του Σύλλα Τζουμέρκα. Το πρόγραμμα των
ταινιών μικρού μήκους θα συμπληρωθεί με τον Καλοκαιρινό
έρωτα του Βαρδή Μαρινάκη.
Κλείνοντας, μία σημείωση που μας
αφορά: Λόγω της κλιμακώμενης πρακτικής του
Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ) να μην μας
εγγυάται την ελεύθερη πρόσβαση στις ταινίες που
διαθέτει και διακινεί, στάση που ισοδυναμεί με
μποϋκοτάζ αυτής της εκδήλωσης, είμαστε φέτος
αναγκασμένοι να μειώσουμε σημαντικά τον αριθμό
των ταινιών και να μην παρουσιάσουμε το
σημαντικό θεματικό μέρος. Αν αυτή η πολιτική του
ΕΚΚ δεν αναθεωρηθεί, τότε οι „Ημέρες Ελληνικού
Κινηματογράφου“ δεν θα μπορέσουν πλέον να
συνεχιστούν.
© Κατερίνα Παπαδάτου, ΦΙΛΙΑ